Ağaca yürüyen su
nasıl tomurcuğa durursa
dalın ucunda
nasıl güneşe gülerse
çiçek baharla
nasıl kımıldarsa toprak
cemreler düşende
sen hep öylesin içimde
giyin beni
beni kuÅŸan
tohumun toprağı örtünmesi gibi
örtün beni
can suyumda çimlen
çimlen ki
patlasın tohum
yeÅŸersin hayat
nefes alsın yaşamak.
DadaÅŸ,
Canana can,
Yara yarandır.
AÄŸyara yan,
Ahbaba efşandır.
MertliÄŸe hayran,
Namerde düşmandır.
Vatana ÅŸan,
Toprağa nişandır.
Binler içinde bir can,
Efsane-i Palandır.
Bilgisayar olarak kullanmış bir gölü
Selçukluya pragmalar taşıyan Gazali
Bir ilk aptallığı düğüm sayarak
Yadsımış dört yanı hep yukarı bakmış.
Bu yüzden önündeki ayna kırılır kırılmaz
İntihar etti sayılmış tasavvuf ehli,
Yine bu yüzden doğduğu an
Kaymaya başlamış Osmanlı yıldızı,
Baktım yeri toparlıyor ayak izleri
Keşke yalnız bunun için sevseydim seni.
RSS ile takip et güncel yazılardan anında haberin olsun
E-posta Adresini Kayıt Et.
